Star Trek: Alternative Kobayashi

Star Trek: The Kobayashi Alternative is een volledig tekstgebaseerde quest, het tweede officiële spel van de legendarische Star Trek-serie en een directe vervolg op de eerste - Promethean Prophecy. Zoals in het geval van dat spel, beschouwen we het niet als mogelijk en rechtvaardig om de geschiedenis en analyse van het ST-universum in detail aan te raken binnen het kader van een korte beschrijving; het is voldoende om te zeggen dat voor een succesvolle doorgang het uiterst wenselijk is om ten minste een basiskennis ervan te hebben.

Deze keer speel je de rol van Kirk direct, en het grootste deel van de actie, in tegenstelling tot de Promethean Prophecy, vindt plaats in de hutten van de Enterprise. Het doel van het spel is om het Heinlein-schip te vinden, dat verdween in het sterrenbeeld van de Driehoek, op bevel van het Star Fleet Command. Over het algemeen moet ik zeggen dat het plot - als we het vergelijken, opnieuw, met het eerste spel - nogal willekeurig is: het lijkt erop dat het spel "voor het proces" is gemaakt en niet voor het "resultaat".

De interface blijft hetzelfde: geen graphics, het grootste deel van het scherm is gereserveerd voor een gedetailleerde en hoogwaardige tekst die de stand van zaken beschrijft (in sommige gevallen, hoewel het kort kan zijn), hieronder is een regel voor het invoeren van commando's. Echter, aangezien het plot nu voornamelijk aan boord van het schip zich ontvouwt, zijn er twee nieuwe vensters toegevoegd: de status van het schip (groen helemaal onderaan het scherm) en dialoog voor gesprekken met de teamleden die je tegenkomt (zwart boven en rechts van de commandoregel). De enige vereenvoudiging in vergelijking met het vorige deel - bewegingscommando's kunnen nu niet handmatig worden ingevoerd, maar in plaats daarvan op de pijlknoppen worden geklikt. De syntaxis zelf is echter nog ingewikkelder geworden - voor het beheer is het noodzakelijk om nog gedetailleerdere zinnen in te voeren dan op Prometheus 4, bovendien nauwkeurig, omdat het woordenboek in kwaliteit, maar niet in kwantiteit, ingewikkelder is geworden, om zo te zeggen. Daarnaast is er een klein element toegevoegd, als het geen schip-simulator is, dan een kapitein-simulator: je hebt toegang tot verschillende systemen van de Enterprise, inclusief de informatie-database, die dossiers bevat voor al je ondergeschikten, je kunt persoonlijk orders geven voor landingen en aanlandingen op planeten (en dat zal nodig zijn) en zo verder. Dit alles breidt tegelijkertijd aanzienlijk uit, en evenzeer aanzienlijk complicaties de gameplay.

Er zijn twee negatieve punten. Ten eerste, wat er gebeurt, ondanks de schijnbare vrijheid en oneindigheid van de wereld, is strikt beperkt in tijd - als je de missie niet voor een bepaalde datum voltooit, verlies je; het zou vergeven kunnen worden, als het niet was voor de formele oneindigheid die hier wordt genoemd, waarvan de charmes, in feite, niet genoten zouden worden. Ten tweede, het is mogelijk om niet alleen dit te vergeven, maar - natuurlijk - de verhoogde complexiteit van de “parser-aanval”, maar het is al moeilijk te vergeven de feitelijke onbegrijpelijkheid en plotloosheid van “Star Trek”. Want, hoe triest het ook is om toe te geven, een vraag van de vorm "Waarom zijn we hier, waarom dit alles, wat moet er gedaan worden?" is er, ja, en ontstaat in het hoofd van de oudeheimer.

Uiteindelijk hebben we dus een "tweede verdomde klomp." Het spel is geenszins slecht, op zijn eigen manier zelfs zeer aantrekkelijk (inclusief voor fans van iets heel complex), maar het is nog steeds niet * dat * tekst "Star Trek" dat de verbeelding kan wekken en je kan laten geloven dat we echt het uniform van de Federatie hebben aangetrokken ...