Star Trek 5: De laatste grens

Star Trek V: The Final Frontier is een ander multi-genre spel voor de Star Trek serie, dit keer voor een zeer specifieke vijfde film. Het onderscheidt zich van de meeste andere spellen in dit universum door zijn werkelijk grootschalige en meer of minder doordachte plot, dat wordt gepresenteerd in het zogenaamde “Captain’s log” ’ah. Als je het heel kort probeert samen te vatten, moet je spelen als de captain van de Enterprise, Kirk, die gedwongen wordt zijn vakantie te onderbreken vanwege een noodgeval: de drie consuls zijn gemeen ontvoerd door de schurk Saibok van het Vulcan ras op de planeet Nimbus III, berucht om zijn parapsychologische vaardigheden. De Enterprise probeerde de consuls te redden, maar Sybok veroverde het schip, waardoor zijn bemanning vrijwel zijn gevangenen werd, en nu wil hij de Enterprise gebruiken om zijn krankzinnige droom te vervullen - de Tuin van Eden te vinden om de macht van de goden te verkrijgen. Deze plaats bevindt zich op de mysterieuze planeet Sha Ka Ri, die - vermoedelijk - voorbij de Grote Barrière ligt, waar nog geen enkele persoon is geweest. En de koers van de Enterprise is gedwongen om het daar te houden. Maar er is nog een omstandigheid: alles wat er gebeurde, werd bekend in het Klingon Rijk, dus Klingon Klaa, die Kirk haat, besluit van de situatie gebruik te maken en de oude vijand te vernietigen ...

Er zijn drie moeilijkheidsniveaus om uit te kiezen. De gameplay zelf lijkt in het begin behoorlijk ingewikkeld, maar daarna kun je eraan wennen. Conventioneel is het verdeeld in vier componenten. De eerste is het quest-gedeelte, dat bestaat uit het bekijken van de mooiste getekende statische afbeeldingen en minimale dialogen (vergeet niet dat je een gevangene bent op je eigen schip en gedwongen bent om voorlopig aan de schurk te onderwerpen). De tweede, de belangrijkste, is de controle van een schip dat bekend is uit veel andere spellen in de serie; hier wordt de meeste aandacht besteed aan conventionele ruimtegevechten en hyperspace sprongen, die behoorlijk moeilijk te realiseren zijn (qua lijst van noodzakelijke acties). Daarnaast zijn er enkele puur arcade "invoegen" - bijvoorbeeld, ruimtegevechten in real-time met een uitzicht vanuit de cockpit en zelfs hand-to-hand gevechten (zeer zeldzaam).

Het belangrijkste voordeel van het spel is natuurlijk de graphics, vooral de kwaliteit van het renderen van verschillende afbeeldingen-scènes: elk kan een waar kunstwerk worden genoemd. Maar het spel zelf laat een ambigu gevoel achter. Het lijkt behoorlijk lang te zijn, en het plot is uiteindelijk werkelijk grootschalig en fascinerend, maar toch niet zo gelukkig als het zou moeten zijn. Desalniettemin is het de moeite waard om te bekijken voor alle oude gamers die van ongebruikelijke oude spellen houden, en vooral voor fans van de gelijknamige film en de serie als geheel.