Star Trek (1983)

De "grootvader" van alle huidige ruimte-strategieën, Star Trek verscheen in 1971 op grote "mini-computers." Ondanks het feit dat hun werktijden zeer duur waren en de mainframe bestemming ver van vermakelijk, werd Star Trek - zoals sommige journalisten graag zeggen - een “bom” en een van de favoriete spellen van de operators van deze machines. En na de opening van de broncode verspreidde Star Trek zich met grote snelheid over alle platforms die de mensheid (in die tijd) kende, zelfs Sovjetgemaakte machines werden niet overgeslagen. Het aantal poorten en modificaties is moeilijk te tellen: hier heb je versies in de klassieke "tekst" versie, en met graphics van verschillende kwaliteitsniveaus, en "creaties" van amateurprogrammeurs, en variaties van grote game-studio's, verkocht voor geld. Het belangrijkste idee van Star Trek, zoals je misschien kunt raden, is geleend van de Star Trek-serie: een klein maar goed bewapend ruimteschip vliegt door de melkweg en vernietigt alles wat de vrijheid en democratie van de Verenigde Federatie van Planeten bedreigt.

In dit specifieke geval hebben we te maken met een van de poorten door de auteurschap van een onbekende programmeur voor IBM PC-compatibele machines, die zich van het origineel alleen onderscheidt door de afwezigheid van het derde type wapen van de speler - de "doodstraal", die zou kunnen leiden tot de vernietiging van een door ons bestuurd ruimteschip. Verder ondergingen noch de basismechanica, noch de graphics (dat wil zeggen de volledige afwezigheid ervan) enige veranderingen.

Gameplay Star Trek is turn-based; per beurt kun je onze kruiser eenmaal verplaatsen, aanvallen of beschadigde delen van het schip repareren. Eigenlijk is het belangrijkste doel in ST om alle vijandelijke jagers te vernietigen in het toegewezen aantal zetten (het aantal tegenstanders en de duur van de partij worden willekeurig vastgesteld). Om dit probleem op te lossen, is de Enterprise, zoals ons schip wordt genoemd, uitgerust met een “phaser” (iets dat overal op de kaart schiet en automatisch de vijand target) en fotonentorpedo's. Laatstgenoemden, in tegenstelling tot de phaser, hebben handmatige doelbepaling nodig, ze kunnen slechts één vijandelijk schip aanvallen, en de sterren zijn voor hen een onoverkomelijke hindernis. Van de beschermingsmiddelen zijn er energiepanelen. Geen opmerkingen.

Het speelveld is twee-niveau. Het eerste is een “melkweg”, een rechthoek verdeeld in 8 cellen (kwadranten) en bedoeld voor “strategische planning” (de resultaten van langeafstandsonderzoek worden hier getoond, en natuurlijk is het handiger om berekeningen voor vluchten in deze modus uit te voeren). Het tweede niveau - kwadranten, zijn ook verdeeld in 8 cellen; hier vinden tactische gevechten plaats tussen de kruiser van de speler en vijandelijke schepen, evenals manoeuvres bij het aanmeren bij ruimtebases die vriendelijk voor ons zijn. Bovendien vind je in kwadranten een derde type object - sterren. Hun belangrijkste doel is om de navigatie te compliceren, nou ja, vijanden kunnen ze gebruiken om zich te verbergen voor torpedo's die door de speler zijn afgevuurd.

Naast de “tijdelijke” factor moet je ook rekening houden met de brandstofreserves ("energie") van de Enterprise. Het wordt niet alleen verbruikt voor vluchten, maar ook voor het opladen van de phaser en schilden; dienovereenkomstig, hoe meer energie erop gericht was, hoe krachtiger de aanval en hoe sterker de verdediging. Je moet brandstofreserves aanvullen bij door de speler-vriendelijke ruimtebases; daar wordt trouwens ook de reparatie van kruisermechanismen die in de strijd zijn beschadigd uitgevoerd (hoewel de bemanning kleine storingen zelf kan verhelpen).

Star Trek heeft zijn naam voor altijd in de hall of fame voor computerspellen geschreven, en is net zo'n klassieker geworden als Tetris, Arkanoid, Space Invaders en vele anderen. Of je het wilt spelen of niet, is aan jou, maar voor de mogelijkheid om een kijkje te nemen aan het begin, kan Star Trek wat schijfruimte en vijf minuten van je leven toegewezen krijgen.