Ultima 7: Black Gate Forge of Virtue

Ik heb Ultima relatief recent ontmoet. Wat kan ik doen, ik kan de eerdere spellen van deze, natuurlijk, prachtige serie nauwelijks spelen, omdat ik al te veel gewend ben aan muisbesturing en het feit dat je niet in een dikke gids hoeft te duiken om te leren hoe je deuren opent of een fles medicijn drinkt. Maar ik moet gewoon toegeven dat Ultima een hele wereld is. De wereld is buitengewoon, onnavolgbaar. De wereld van Ultima is de wereld van een goed sprookje waarin onze wrede realiteit is binnengebroken. Dit is een wereld waarin oorspronkelijk geen plaats was voor kwaad en vernietiging. Maar het verscheen. En om deze wereld te redden, moet er een redder, een messias, een Avatar zijn geweest.

Ik zal de gebeurtenissen van de vorige delen niet volledig kunnen navertellen, omdat ik er niet erg mee vertrouwd ben. Ik zal proberen het alleen oppervlakkig te doen, in de loop van het verhaal. Ja, verwijzingen naar hen zijn te vinden naarmate het spel vordert in talloze boeken en dialogen met personages. Dus ik wil je het plezier geven om je onder te dompelen in de wereld van Ultima, om de diepte en uitwerking ervan te voelen. En geloof me, in het zevende deel (en zelfs als je Exult installeert) kun je het visueel voelen, in tegenstelling tot de vorige delen, waarin de graphics erg ver van ideaal waren. Natuurlijk kan de resolutie niet te hoog worden genoemd. Maar het beeld is nog steeds erg helder, je kunt zelfs vrij kleine details zien.

Ik zou zeggen dat de graphics fascinerend zijn. Drijvende wolken, vogels in de bomen, watige oppervlakte, alles is zeer harmonieus gedaan. Het is mogelijk dat er niet genoeg frames zijn besteed aan de animatie van de personages, maar let op dat het spel in het tweeënnegentigste jaar is uitgebracht ...

Maar het belangrijkste deel van de zevende Ultima is de verbazingwekkende interactiviteit en detail van het leven van de personages. Neem bijvoorbeeld een gewone bakker. In de ochtend staat hij op, ontbijt en gaat naar zijn bakkerij. Daar strooit hij bloem op de tafel, voegt water toe, kneedt en laat het deeg rijzen, vervolgens plaatst hij het in de oven, het resulterende brood legt hij in een stapel. Dan herhaalt hij het proces. In de avond gaat hij naar de mis luisteren, komt dan thuis, steekt een kaars aan, dwaalt een tijdje rond in huis, dooft dan de kaars en gaat naar bed. Is dat niet indrukwekkend voor jou? En als ik nu zeg dat elk personage een unieke dagelijkse routine, portret, manier van praten, zijn eigen geschiedenis en een heleboel onderwerpen heeft waarover je kunt praten? En zo absoluut met elk personage, in meer dan twintig Britse nederzettingen? Dit was misschien alleen in Gothic dat negen jaar later werd uitgebracht.

Evenzo krijgt de held ongelooflijke vrijheid van actie. Hij kan een ladder bouwen van kisten of meubels om op het dak te klimmen of de deur ermee te barricaderen. Hij kan ook brood bakken, naar de kerkdiensten gaan en ertsmijnen, en dit is natuurlijk geen volledige lijst van alle mogelijke acties. Natuurlijk is het systeem niet perfect. Bijvoorbeeld, ik kon mijn gebruikelijke zwaard niet smeden ...

Maar in de loop van een van de quests krijg je de opdracht om zelf het Zwaard van de Demon te smeden, een ongelooflijk krachtig wapen dat is begiftigd met een eigen ziel. Ik zal je niet vertellen hoeveel arbeid nodig zal zijn om een demon in steen te plaatsen. Maar ik zal alleen vermelden dat je het zelf moet smeden, precies het hele proces herhalend.

Een team kan uit maximaal acht personages bestaan, elk met zijn eigen biografie, unieke gedragswijze (denk maar aan Dupre, een paladijn die het team elke keer verlaat als de Avatar een basisdaad verricht) en gevechten. Trouwens, ik zou niet adviseren om te veel personages toe te voegen, omdat ze allemaal ook gevoed moeten worden, en het voedsel moet je zelf meeslepen ...

Ik kan het magiesysteem niet vergeten te vermelden. Het is prachtig en uniek, niet minder dan hetzelfde systeem in Darklands. Je moet niet alleen spreuken leren en een voldoende ervaringsniveau bereiken om ze te gebruiken, maar ook de benodigde ingrediënten vinden. En het gebruik van de spreuk zelf gaat niet alleen gepaard met grafische effecten, maar ook met spreukwoorden. Het is interessant dat Lord British (Richard Garriott), de maker van het spel, zelf een taal en schrift heeft uitgevonden, meer precies, het heeft geleend van archaïsch Engels (ik vind het moeilijk te zeggen hoe deze dialect en schrift wetenschappelijk worden genoemd). Veel tekens zijn in spijkerschrift geschreven, en personages gebruiken woorden en werkwoorden die al lang verouderd zijn. Als je Vampire: The Masquerade Redemption hebt gespeeld, herinner je je misschien alle ongebruikelijke spraakwendingen die door de personages worden gebruikt. Alleen in Ultima 7 is het veel natuurlijker en je zult het al snel als vanzelfsprekend beschouwen.

Ik zal het plot vermelden. Avatar leeft in onze wereld. En alleen wanneer het gevaar boven de wereld van Ultima hangt, roept Lord British hem, door de portal (moongate) te openen in de cirkel van stenen achter het huis van de Avatar in onze dimensie. Het is het vermelden waard dat in Britain de tijd anders verstrijkt. In onze wereld kan er slechts een jaar verstrijken, en in de wereld van Britain verstrijkt een eeuw. Maar mensen leven daar langer. Bijvoorbeeld, de bard Iolo, de trouwe metgezel van de Avatar, heeft al de tweede honderd overschreden, en hij blijft zijn favoriete ambacht uitoefenen - het maken en verkopen van kruisboog. En hoeveel jaren Lord British zelf heeft, weet niemand. En zo, in de cirkel van stenen slaat de bliksem weer in, de portal opent weer. Maar nu is het niet blauw, maar rood. Wat betekent dit? Avatar stapt de portal binnen ...

In de wereld van Britain komt Avatar in een nieuw lichaam, dat elke "opgeleide" Britse inwoner (helaas zijn er niet zo veel) kent als het lichaam van de Avatar. Blond, gigantisch, doordringende blauwe ogen, het nobele gezicht van een stereotypische strijder voor gerechtigheid. Maar omdat dit lichaam al honderden jaren niet is gebruikt, vergeet elke nieuwe Avatar de vaardigheden en bekwaamheden die hij in zijn vorige avonturen heeft verworven, zodat hij alles opnieuw moet leren.

De portal slaat achter zijn rug dicht, en Avatar ziet voor zich zijn oude vriend Iolo, die met een bange boer praat. Het lijkt erop dat er iets vreselijks is gebeurd in de stal ...

Het spel begint met een detectiveverhaal en ontwikkelt zich tot een wereldavontuur dat is ontworpen om de magie van Britain en de vrijheid van zijn inwoners te redden. Dit spel kan concurreren met de meest moderne RPG's, en in veel opzichten zelfs beter zijn. Als je klaar bent voor een enorm, spannend avontuur met veel gevechten, dialogen, onverwachte plotwendingen en een eerlijke hoeveelheid humor, ga dan verder, Britain wacht op je!

Ultima 7 bestaat uit twee spellen, verenigd door één plot: Black Gate en Serpent Isle. Het tweede deel is gemaakt op dezelfde engine en voor hetzelfde rol systeem, dus alles wat over het eerste deel is gezegd, geldt ook voor het tweede deel.

Volgens het plot in Black Gate kon je de lafhartige priester Butlin niet doden, en hij vluchtte naar het noorden, waar het Snake Island zich bevindt. Jouw team, bang voor nieuwe kwade daden, gaat achter hem aan.

Je vaart achter de batlin aan op een schip en legt aan bij een verlaten strand. Maar niemand weet waar de storm en de meerkleurige bliksem al je vrienden naartoe brengen, waar het onbekend is, en je blijft alleen achter. Weer alleen.

In vergelijking met het eerste deel is er in het tweede deel veel minder reizen, vanwege de grootte van het eiland. Maar dit wordt aangevuld met een interessant verhaal dat elke JRPG zou eren en nieuwe ontdekkingen op het gebied van interactiviteit. Ik zou je aanraden om beide spellen samen met het Exult-programma te installeren, dat de graphics merkbaar verbetert door het anti-aliasing effect, het menu veel handiger maakt en extra functies toevoegt. Het kan worden gedownload uit de sectie Hulpmiddelen.

Richard Garriott is al met pensioen, maar zijn geniale creaties blijven voor altijd bestaan. Ik ben blij dat hij geen Ultima-spellen meer zal maken. Want het zou praktisch onmogelijk zijn om iets perfecters te creëren dan Ultima 7, en iets minder dat volledig waardig is om de naam Ultima te dragen ...