Ultima 6: De valse profeet

Op een gegeven moment was dit spel een echte revolutie in het RPG-genre. Het eerste spel in de Ultima-serie dat gebruikmaakt van VGA-graphics, met een veel gebruiksvriendelijker interface en gedeeltelijk gebruik van een muis.

Een avatar, vredig levend in zijn huis in onze wereld, ziet een portal openen die hem roept. Maar deze keer is het niet blauw, maar bloedrood. Zodra hij erin stapt, wordt onze held omringd door vijandige demonen, klaar om hem op hun altaar te offeren. En alleen ware vrienden, bekend uit eerdere delen van de serie, redden hem uit de klauwen van de monsters. De avatar leert dat gevleugelde gargouilles in Groot-Brittannië zijn verschenen, die dood en vernietiging met zich meebrengen. Ze hebben al de tempels van de acht deugden weten te veroveren en proberen duidelijk iets te vinden. De avatar en zijn trouwe metgezellen hebben de moeilijke taak om te begrijpen wat de indringers willen en hoe ze hen kunnen stoppen.

De verdiensten van het spel zijn onbetwistbaar. Vrij degelijke graphics compenseren voor een vrij ingewikkelde interface. Maar het verhaal van het spel, dat de wereld niet verdeelt in een eenduidig Goed en Kwaad, maar moeilijke vragen aan de speler stelt, is echt verbazingwekkend.

De gameplay is vrij consistent met een geweldig verhaal. Een uitstekend dialoog- en vechtsysteem zou een benchmark voor RPG's kunnen worden, maar helaas bleken ze voor de meeste mensen te ingewikkeld om te beheersen, ondanks het feit dat de ontwikkelaars hun best deden om ze te vereenvoudigen zonder hun functionaliteit te verliezen.

Inderdaad, de parel van de Ultima-serie, alleen overtroffen door het zevende deel.