Ultima 3: Third Age of Darkness

De laatste gebeurtenissen van Ultima 1 — de dood van Mondane en de vernietiging van de Diamant van Onsterfelijkheid, waarin de levenskracht van Sosaria zelf werd beëindigd — leiden tot een wereldwijde catastrofe. Drie van de vier continenten van de planeet verdwijnen, waardoor in de eindeloze oceaan alleen de Aarde van Lord British overblijft. In de daaropvolgende jaren herstelt het land geleidelijk van zijn problemen, maar niemand vermoedt dat ergens ver weg in de diepten van de zee, het plannen koestert om wraak te nemen op een mysterieuze creatuur, de zoon van Mondane en Minax. Zijn naam was Exodus, en vanuit zijn Eiland van Vuur, dat oprijst naar het oppervlak van de oceaan, begint hij horden monsters naar de landen van Lord British te sturen. En opnieuw wendt de heerser zich tot buitenlandse interventie, waarbij hij de naamloze Held van de Aarde aantrekt om de opkomende problemen op te lossen.

Ultima 3, dat de finale werd van de eerste trilogie - "Tijdperk van Duisternis" - in het Ultima-verhaal, bepaalde in grote mate de gameplay van de daaropvolgende delen van de serie. De belangrijkste vernieuwing is natuurlijk de opkomst van een “groep avonturiers”, drie metgezellen van de Held, die hem zullen helpen in de strijd tegen het kwaad. De sombere nachten die de eenzame Held doorbracht bij het vuur, omringd door menigten vijandige orks, behoren tot het verleden. Nu moet hij grappige gulbishchi leren in tavernes en daaropvolgende dronken aanvallen op de kerker schouder aan schouder met echte vrienden. Een gevolg van de toename van het aantal helden was de verandering in het vechtsysteem. Nu, bij confrontatie met de tegenstander, opent zich een apart scherm, waarop elk van de deelnemers aan de strijd om de beurt zijn zet doet. Bovendien werd het moeilijker om met de vier personages om te gaan - iedereen heeft zijn eigen portemonnee, zijn inventaris, iedereen wil eten en trekt de dekens tijdens de rust. De rest van de structuur van de speelruimte blijft hetzelfde: dezelfde aparte kaarten voor steden en de buitenwereld, plus iets mooiere 3D-kerkers.

Ultima 3 was het eerste spel van de jonge Studio Origin Systems, opgericht door de broers Robert en Richard Garriot. Met alle zorg bedacht om het volgende deel van de Ultima-serie te creëren, hebben ze zich ontdaan van alles wat overbodig was: de ruimtevluchten verdwenen samen met de rest van de sci-fi-tinsel, de mate van grappen “voor hun eigen” en de algemene domheid van wat er gebeurde zijn verdwenen; Nu hebben we een typische fantasy-setting die zichzelf serieus neemt. Talrijke klassen van personages werden toegevoegd, een complex systeem van het creëren van helden, de rol van magie werd versterkt. Er zijn minder personages die geen plotlast dragen, meer - interessante plaatsen, quests en memorabele episodes. En het avontuur wordt begeleid door muziek van Kenneth Arnold. Het spel kwam uit op de Apple II, C64, Atari 8bit en IBM PC in 1983.

Het is enigszins symbolisch dat het enige element van Ultima 3, dat afwijkt van de algemene stijl, het belangrijkste kwade ding bleek te zijn - beginnend met de betekenisloze naam van het spel en eindigend met het feit van zijn bestaan. Niet alleen wordt de aard van de Exodus in het spel nooit onthuld, maar de vertellers raken voortdurend in de war in hun getuigenissen in de pogingen om dit in de daaropvolgende delen te doen - hij is een demon, zoals geïllustreerd in het bijzonder in Ultima 6, dan de computer, wat wordt gesuggereerd door de noodzaak om perforatiekaarten te gebruiken voor zijn vernietiging in Ultima 3 zelf, dan een bepaalde hybride, zoals de Forge of Virtue-addon voor het zevende deel zegt.

Ultima 3 is een spel waarin de “klassieke” Ultima een serie is die zich richt op het verhaal, de diepgang van de wereld en onderdompeling in de game-atmosfeer. Het spel werd een rolmodel voor veel CRPG-ontwikkelaars van die tijd en had een enorme impact op het genre als geheel. Het werd zeer succesvol verkocht, het werd een uitstekende springplank voor het werk van Origin Systems en gaf een start in het leven aan de verdere creaties van Richard Garriott.