Captain Blood

Het bekende spel in niet erg brede kringen van Philip Ulrisch en Didier Bushon, gepubliceerd in vijf talen en negen platforms (en als je alle - vaak heel verschillende - varianten binnen elk van hen meetelt, bereikt het aantal publicaties dat bekend is in de wetenschap wel een dozijn). Tegelijkertijd hebben we hier het meest opvallende voorbeeld van de Franse experimentele game-ontwikkeling uit de jaren 1980, gemakkelijk herkenbaar aan zijn extravagante plot, buiten de grenzen van complexiteit en een explosieve mix van genres. Als je deze laatste op de een of andere manier probeert te classificeren, kan "Captain Blood" worden beschreven als een unieke avonturenspel in een sci-fi setting, uitgerust met een indrukwekkende dosis arcade en puzzel, evenals enkele elementen van een rollenspel en een ruimte-simulator.

Hoewel niet van het spel zelf, maar van de omslagen van enkele Europese publicaties, kun je zien dat "Captain Blood" het eerste product was van Exxos, een semi-officiële groep auteurs die zich vormde in de buik van de al verkochte en bijna ademende ERE Informatique en die binnen een paar jaar de ruggengraat van Cryo Interactive zal zijn. Het idee en het script behoorden tot de hoofd van deze gemeenschap, Philip Ulrish, terwijl de manusje-van-alles, Didier Bouchon, verantwoordelijk was voor de uitvoering van zowel het programmatische deel als bijna alle graphics, gekenmerkt door het gebruik van revolutionaire fractale technologieën. De derde van de beroemde ontwikkelaars moet de componist Jean-Michel Jarre worden genoemd - als het alleen maar op de IBM PC (net als op verschillende versies van Thomson) was dat zijn monumentale compositie, die op de screensaver klinkt, niet zou zijn vervangen door een meer technisch bescheiden melodie vanwege het auteurschap van Charles Calle (later beroemd om het muzikale ontwerp van "Gobliiins").

In de originele Europese editie van de prehistorie van het spel was een heel roman gewijd aan zeven hoofdstukken, die in de Amerikaanse versie tot een paar pagina's werden ingekort. In het laatste geval wordt zelfs de echte naam van de protagonist niet genoemd: een bepaalde programmeur, die zonder geld zit en probeert wat geld te verdienen, creëert een ongekend spel over het thema van zwerven door de ruimte en het verkennen van buitenaardse werelden, maar tijdens het testen gaat er iets mis - en de auteur blijkt binnen dit spel zelf te zijn: aan boord van de door de scheepsploeg bevaren uitgestrektheid genaamd Ark en als de enige persoon van zijn bemanning, Captain Blood (het personage van R. Sabatini heeft hier niets mee te maken). Bovendien: door een storing tijdens de laatste hyper sprong naar de Hydra-galaxie, werd de genetische structuur van de held gefragmenteerd - en belichaamd in vijf van zijn klonen, die zich verspreidden over verschillende sterrenstelsels, waarbij ze een deel van Blood's levenskracht meenamen. Zijn acute tekortkoming wordt gesymboliseerd door een cursor in de vorm van een mechanische arm (die het oorspronkelijke lid vervangt door de inspanningen van de zorgzame kunstmatige intelligentie die de "Ark" bestuurt) en een onverbiddelijke minuten- en seconden teller in het midden bovenaan het scherm: we moeten al onze dubbelgangers één voor één vinden en ontbinden. 2½ uur van meer of minder echte tijd zijn gegeven om de eerste van hen te zoeken; elke succesvolle buit voegt precies dezelfde hoeveelheid leven aan ons toe, en naarmate deze verstrijkt, beginnen de handen van de held te trillen (letterlijk, waardoor het besturen van de cursor erg moeilijk wordt), en dan vindt er een fatale afloop plaats.

De interface kan in eerste instantie een beetje verwarrend lijken, maar de indruk is misleidend, evoluerend dankzij een ongebruikelijke visuele stijl: in feite is dit het eenvoudigste van de componenten van "Captain Blood". Bovenaan het scherm van het schip worden, naast de tijds teller, de galactische coördinaten van onze huidige positie weergegeven; de belangrijkste bedieningsknoppen bevinden zich eronder: de meest uiterste zijn meer decoratief en gestileerd onder de ogen, terwijl die dichter bij het midden zo'n afbeelding symboliseert inactiviteit. Beschikbare commando's worden aangegeven door iconen: de diskette aan de linkerkant stelt je in staat om voortgang op te slaan in een enkele cel (je kunt alleen opstarten in de eerste vijf minuten na het starten van een nieuw spel door op hetzelfde pictogram te klikken); de bal aan de rechterkant betekent de overgang naar het scherm van de planeet, boven het oppervlak waarvan we ons momenteel bevinden; nou, je kunt een meer globale reis maken op de kaart van de galaxy. Op al deze locaties stelt de witte driehoek aan de rechterkant je in staat om terug te keren (of naar de brug van de kapitein van de "Ark").