Red Storm Rising (Rode storm steekt op)

Om te beginnen moet ik zeggen dat "Red Storm Rising" oorspronkelijk een boek was van de zeer populaire schrijver in de Verenigde Staten, Tom Clancy, de maker van het genre techno-thrillers, dat wil zeggen, werken waarin alle actie draait om gestolen nucleaire oorlogskoppen, of slimme afluisterapparaten, of iets anders van hoge technologie. “De Rode Storm Stijgt” (het was met deze onhandige titel dat dit boek bij ons werd gepubliceerd) vertelt een grappig verhaal dat zich in de Sovjetunie heeft afgespeeld - gemene Azerbeidzjaanse islamisten blazen de olie raffinerij van Nizhnevartovsk op samen met een nabijgelegen olieput naar de shaitan moeder. Als gevolg hiervan bevindt de Sovjetunie zich zonder ongeveer de helft van de geproduceerde brandstof (lach niet, ik heb het niet bedacht!) En om een economische crisis te voorkomen, neemt de partij de enige juiste beslissing - de verovering van de Perzische Golf! De kwade Russen bereiden zich met man en macht voor op oorlog, de dappere Amerikanen, die hiervan horen, blijven ook niet stil, kortom, ongeveer een derde van het boek begint de Derde Wereldoorlog.

Dit is de plot van het boek. In het spel, dat is gemaakt op basis van dit werk, krijg je de rol van niet de Secretaris-Generaal van de CPSU en niet de President van de Verenigde Staten, maar slechts een bescheiden kapitein van de onderzeeër. Een ander ding is dat dit geen of andere dieselkist is die alleen vissen goed bang maakt, maar de nieuwste Seawolf met nucleaire Tomahawks aan boord ... En er is oorlog omheen (dat wil zeggen, een dynamische campagne - iedereen is in oorlog, de wereldkaart verandert voortdurend, iemand valt aan, iemand trekt zich terug - alles is echt). Dus fluit iedereen op, we zetten koers!

Natuurlijk laten ze je niet zomaar varen - je moet nog steeds de taken van het hoofdkwartier uitvoeren. Taken worden echter elke keer nieuw gegenereerd, dus je zult je niet vervelen. Vergeet daarom niet: als je te horen krijgt dat er een paar van die miserabele boten die je moet zinken in een vierkant naast het jouwe zijn gevonden, laat je dan niet in de luren leggen: dit kunnen twee vliegdekschepen zijn die op versterkingen wachten. Hoewel het ook twee barges met een strategisch belangrijke lading voetdoeken kunnen zijn, dus hoe gelukkig het ook is ...

Natuurlijk werd er toch enige fatsoenlijke kaders in acht genomen: patrouilles, konvooien en de overdracht van troepen van punt A naar punt B komen overeen met de situatie aan het front, dus als je naar de kaart kijkt, kun je meer of minder duidelijk voorstellen waar, wie en hoeveel schepen (net als helikopters, kustartilleriebatterijen, enzovoort) zich bevinden. Hoewel al deze politieke informatie het belangrijkste niet blokkeert - het beheer van de onderzeeër! En dat werd vrij betrouwbaar gemodelleerd, hoewel grafisch - vrij eenvoudig, maar uiteindelijk is dit het jaar '88! Het belangrijkste hier is niet het aantal pixels per inch, maar dat de apparaten werken en dat de torpedobuizen zijn geladen. Geloof me, er zullen geen problemen mee zijn - de sfeer is zeer aangenaam, het is interessant om te spelen, zelfs ondanks de moronische plot.

Ja, en nogmaals: als al het bovenstaande je niet heeft overtuigd, voeg ik er nog één toe - de ontwerper van dit spel was iemand Sid Meyer, de auteur van zulke weinig bekende spelletjes als Civilization en F-19 Stealth Fighter.