Dungeon Master 2: The Legend of Skulkeep

Dungeon Master 2: The Legend of Skullkeep is een vervolg op de legendarische RPG Dungeon Master. Alles wat ontbrak in het eerste deel is hier verschenen, en tegelijkertijd is de speciale sfeer behouden gebleven. Er is een mini-kaart met filters toegevoegd, lichte en ruime containers voor allerlei verschillen, een koker voor pijlen, winkels, en een handig systeem van teleporters is verschenen. Er is geen behoefte meer om lange en saaie trainingen te ondergaan, aangezien er genoeg monsters zijn om dit te doen.

De strijd is moeilijker geworden: nu bewegen de monsters, in overeenstemming met hun verbeterde AI, constant, proberen ze naar de zijkant of achteruit te gaan, waardoor ze moeten manoeuvreren. Hoewel alles zo doordacht is gedaan dat je genoeg tijd hebt om een spreuk uit te spreken, een genezende drank te drinken, en indien nodig van wapen te wisselen. In verschillende locaties zijn er eigen kenmerken van de strijd, die worden begrepen door middel van proberen en falen (sla vaker op). Als regel moet je een goede vechthouding vinden, beschermd van verschillende kanten. Tegen wezens met een hogere intelligentie dan amfibieën en reptielen die magie beheersen, zijn de gemene-dief tactieken van “sla de vuurbal om de hoek en ren weg” effectief, en zij zelf houden ervan om dit te gebruiken.

De spelactie vindt niet alleen plaats in de gangen en kerkers van de toren, maar ook in de open lucht met bossen, een begraafplaats, moerassen, fonteinen, teleporters en atmosferische fenomenen. In de meeste landlocaties kun je, als je wilt, gewoon langs de vijanden lopen zonder ze te storen en zonder in gevecht te raken. Hoewel ik dit niet aanbeveel, omdat je later, als je bij de toren komt, spijt kunt krijgen van je kortzichtigheid. Ga naar de toren niet eerder dan dat je minstens naar het Artisan-niveau hebt gepompt, en kleed je personages in mithril harnassen.

In DM2 zijn er geen verwarde labyrinten, in alle locaties is het gemakkelijk te navigeren met behulp van een mini-kaart. Wat het spel behoorlijk moeilijk maakt, is de overvloed aan zeer ingewikkelde raadsels, zonder deze op te lossen, kun je simpelweg niet verder gaan. Bovenop deze raadsels is het soms heel leuk om je hoofd te breken en de muis te kwellen. Sommige vereisen de vaardigheid om snel te rennen en behendig met allerlei knoppen en tandwielen om te gaan. Voor anderen moet je helpers oproepen die beschikbaar zijn met behulp van magische mini-kaarten.

Om een mini-kaart te gebruiken, is mana vereist; hoe meer filters zijn ingeschakeld, hoe hoger het mana-verbruik. Wanneer de mini-kaart aan staat, zijn alle andere acties, behalve beweging, niet beschikbaar. Daarom is het redelijk om eerst de ruimte van de monsters te ontdoen, en dan er met een mini-kaart doorheen te lopen op zoek naar illusoire muren en verborgen knoppen.

Zoals in het eerste deel kun je tot vier personages in het spel opnemen, hoewel het praktischer is om met twee te spelen, en ze in vier richtingen tegelijk te ontwikkelen: vechter, ninja, priester en tovenaar. In real-time kun je gewoon niet vier managen.

De systemen van magie en strijd zijn onveranderd overgenomen van de eerste DM, alleen zijn er nieuwe spreuken toegevoegd. Voor wapens moet je het type aanval kiezen, en voor de spreuk - een set runen maken.

Een laatste tip: laat geen steen onomgedraaid. Zowel letterlijk als figuurlijk. Onder een enorme rots kan heel goed iets waardevols liggen. De fakkel, om de een of andere reden naast de standaard liggend en niet erin gestoken, kan ook verrassingen brengen.