Put Up

Put Up is een vervaagde platformgame met elementen van een puzzel, waarbij de speler een bepaalde witte man moet besturen, die het meest lijkt op een paddenstoel. Geen introductie, geen plot, zelfs geen menu - alleen een spatiebalk om te starten en een highscoretabel na het verliezen. Niets meer, alleen de gameplay.

Er is geen scrollen in het spel, elk niveau is een apart scherm met obstakels en vijanden. Er zijn drie soorten tegenstanders, en geen van hen kan worden beschreven met enige analogieën - ze zijn allemaal de vruchten van de verbeelding van de ontwikkelaars. Interessant is dat het onmogelijk is om tegenstanders te vernietigen, maar je kunt op hen springen, en je moet dit vaak gebruiken om anders ontoegankelijke plaatsen binnen te dringen. Naast vijanden zijn er op het niveau verspreide vruchten die moeten worden verzameld in naam van prijs punten, evenals kleine rode kralen die in platforms met speciale gaten moeten worden gestoken. Dit is nodig om het niveau te passeren: door een kraal (in de toekomst moet je naar verschillende stukken zoeken) in een speciaal blok te plaatsen, moet de witte man naar het geopende uitgangsportaal gaan. Daarnaast moet je binnen de toegewezen tijd blijven, waarna alle vijanden op het niveau in vruchten zullen veranderen, maar een vurig geest zal de held snel en hardnekkig achtervolgen, de ontmoeting met wie fataal is. Trouwens, er is heel weinig tijd toegewezen, maximaal een minuut. Maar het spel wordt hier niet te kort van, aangezien tientallen niveaus dit moment compenseren.

Het grafisch ontwerp is op een behoorlijk niveau gedaan: zowel de tegenstanders, de held, als het decor zijn goed getekend en geanimeerd, hoewel dit deels te wijten is aan hun uniformiteit. Maar het geluidsontwerp laat een onaangenaam gevoel achter - het is erg kutsey. En er is helemaal geen muziek, alleen de melodie van Joe Dassin's hit op het startscherm.