Alleen thuis 2: Lost in New York (Dos)

Helaas, zoals veel sequels van de beroemde films, viel de game-inkarnatie van Home Alone 2 ten prooi aan de sequelvloek. Als in de eerste game van Manley & Associates, “Home Alone”, Ivan Manley zelf en minstens een dozijn van zijn collega's originele en fascinerende gameplay bedachten, dan verschijnt in de aftiteling van haar erfgenaam noch een scenarioschrijver noch een ontwerper - alleen een paar producenten. Dienovereenkomstig, in plaats van, zoals zijn voorganger, ons te plezieren met een gameplay die zich niet laat vangen in enige strikte genre-definitie, blijkt deze game een reguliere arcade te zijn - en tegelijkertijd extreem kort. Hoewel niet zonder nieuwsgierige kenmerken en niet zonder enige fascinatie.

Zoals de naam al aangeeft (en uit de plot van de gelijknamige film), speelt de actie van "Home Alone 2" zich af in New York - nou ja, het komt er helemaal op neer dat je wegloopt voor Harry en Marv waar ze ook maar kijken. Er zijn nu maar liefst veertien niveaus, maar al deze zijn vrij eentonig. Alleen de bewegingsrichting verandert - van links naar rechts of van rechts naar links - en de scène: stadsstraat, hotelgang, weer een straat, een speelgoedwinkel, het interieur van een gerenoveerd appartementencomplex - en, eindelijk, weer de straat. Kevin krijgt geen tijd voor voorbereiding of rust: zowel de criminelen die uit de gevangenis zijn ontsnapt verschijnen bijna gelijktijdig met onze held op het scherm, en ze rennen veel sneller dan de jongen. Maar tot onze beschikking staan vallen en andere objecten die kunnen worden gebruikt om hun achtervolgers minstens een paar seconden te stoppen.

Deze items zijn van drie types. Ten eerste zijn dit elementen van de omgeving die kunnen worden gebruikt in ons voordeel en tot nadeel van tegenstanders - bijvoorbeeld, het plaatsen van pijlen op het trottoir, het laten vallen van de volgende Harry en Marv die ons op de hielen zitten door een boze hond, een tiener op rolschaatsen raken of een meisje in een modieuze rode jurk een schop geven. Ten tweede zijn dit vallen die we kennen uit Home Alone: ​​wanneer je er langs rent, kun je ze activeren door op de spatiebalk te drukken - en dan lopen een paar criminelen die achter hen aan rennen het risico om in een andere problemen te lopen, zoals omgevallen steigers of een brander die op volle kracht is ingeschakeld. Ten slotte kunnen veel van de items die we tegenkomen worden opgepakt door op dezelfde spatie in je inventaris te drukken - deze is grondig uitgebreid en heeft nu 11 plaatsen in plaats van de vorige drie (nou ja, of zo - afhankelijk van de grootte van degene die je selecteert). Je kunt een opgepakt item gebruiken - zonder keuze, in een eenvoudige volgorde van rechts naar links - met de Enter-toets: Kevin zal het naar zijn dichtstbijzijnde achtervolger gooien, en in geval van een treffer zal deze laatste enkele seconden verward zijn en veilig achterblijven.

De interface van “Home Alone 2” is enigszins vereenvoudigd: naast het hoofdvenster zien we nu alleen de inventaris op het scherm, en daaronder zijn drie tellers: gescoorde punten, niveau en aantal levens (ja, we hebben er nu drie - je moet de criminelen precies zoveel keer laten vangen om het spel op de verkeerde manier te beëindigen). De graphics zijn iets verbeterd in vergelijking met de eerste serie en zijn toegevoegd in het aantal frames uit de bijbehorende film, en Sound Blaster en Sound Blaster Pro zijn toegevoegd aan de ondersteunde geluidsapparaten. Maar de bedieningsknoppen kunnen nu niet meer worden opnieuw ingesteld: naast de pijlen (waarvan alle vier betrokken zijn, aangezien manoeuvreren tussen obstakels ook betekent dat je over de weg moet bewegen), is de “spatie” verantwoordelijk voor het activeren van de val of het opnemen van een item in de inventaris, “invoer” stelt je in staat om het opgepakte item als projectiel te gebruiken, en het indrukken van Ins helpt Kevin te springen.

Aan het begin van een nieuw spel kun je een van de drie moeilijkheidsgraden kiezen, maar dit geeft het geen bijzondere duur: alle veertien niveaus kunnen met de nodige behendigheid in 15 minuten volledig worden voltooid - ondanks het feit dat het bij de release van “Home Alone 2” maar liefst 45 dollar kostte! Er is een duidelijke wens om de populaire naam te exploiteren ... Niettemin, zelfs als het niet zo fascinerend is als "Home Alone", kan de tweede game in de serie een liefhebber van meer of minder bekende arcades goed plezieren.